Ja, het is ook tot in mijn newsfeed geraakt, die column van presentatrice Sofie Verschueren. En langs de ene kant besef ik maar al te hard welke klimrekken een vrouw als Sofie als een gek probeert te beklimmen, en langs de andere kant vind ik dat ze moet stoppen met neuten.
Ik versta haar standpunten, als moeder zijnde.
Ik word razend nerveus, als zelfstandig, alleenstaande, moeder zijnde.
Liefste Sofie, dat er 1/3 van uw loon naar de opvang gaat van uw uiterst fantastische zoon, dat versta ik niet. Doe eens de moeite om, als je er dan toch gaat over zagen, een creche te zoeken die wordt gesteund door Kind&Gezin. Bespaart je 500 euro per maand. En vrees niet, de eerste 12 jaar dat hij naar school zal gaan, zijn de gemiddelde rekeningen 10 euro per maand.
Wat jouw vakantiedagen betreft. Please. Ik ben zelfstandige, ik heb geen enkele dag écht verlof. Al sinds 3 jaar niet. En toch heb ik voldoende tijd met mijn kind. Denk eens wat aan hem in plaats van enkel aan jezelf. Hij gaat veel liever spelen op een knutselkamp dan hele dagen met jou alleen naar de speeltuin te gaan. Of erger, hij in de tuin speelt terwijl jij bezig bent met de was en de plas. En begin niet over de prijzen van kinderkampen alsjeblief.
Dat schuldgevoel, dat versta ik. Ik word er dagelijks mee geconfronteerd, maar ook dat is een kwestie van opvoeden. Ouders moeten nu eenmaal werken, en trust me, een huisvrouw is niet goed voor uw vrouwelijkheid noch voor je humeur. Word dat alsjeblief niet.
Dus ja, ik word gek van vrouwen die halftijds werken gaan of geklaag en gezeur van een vrouw die een huis heeft, een man heeft, een gezond kind heeft én een droomjob.
Dus ja, ik word gek van waar je eigenlijk naartoe wil. Je wilt geld. Je wilt steun. Besef je goed wat een zelfstandige betalen moet? Wil je mijn boekhouding anders eventjes komen doen eind juni? Je zegt het maar.
Maar hoor je me klagen? Nee. Hoor je m’n kind klagen?
Ik mis helemaal niks. Ik weet waar ze mee bezig is, ik weet wat ze bezig houdt, ik weet dat die ene tand al verdikke hard los staat en die andere nog maar een millimeter. Ik weet dat ze helemaal niet meer verliefd is op Jore en Laure terug haar beste vriendin is. Ze komt me ‘s morgens wekken met ‘Je bent de beste mama van de hele wereld‘ en weet je Sofie? Daar gaat het om. Tevreden zijn met wat je hebt, kwaliteit verdomme. Het blijkt bij jou enkel om de kwantiteit te gaan.
Jammer.
